تنها دو هفته مانده به نخستین کنسرت سلین دیون در پاریس، تب حضور این خواننده در پایتخت فرانسه به اوج رسیده است و گروهی از طرفداران مقابل هتل مجلل رویال مونسو در خیابان اوش جمع شدند تا از او استقبال کنند.
سلین دیون روز جمعه ۲۸ اوت برای شروع تمرینهای نخستین دور از کنسرتهای بزرگ و تاریخیاش وارد پاریس شد. برنامه کاری او بسیار فشرده است و شامل ۱۶ اجرا میان ۱۲ سپتامبر تا ۱۷ اکتبر میشود.
او قرار است در مجموع هر هفته سه کنسرت در روزهای چهارشنبه، جمعه و شنبه برگزار کند. هر کدام از این اجراها بیش از ۳۰ هزار مخاطب را به سالنی میکشاند که بلیتهایش از ماهها پیش کاملا به فروش رفته است.
افزون بر این، ۱۰ کنسرت دیگر نیز برای ماه مه سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
هواداران مشتاقانه برای استقبال از این ستاره حاضر شده بودند؛ به ویژه که او، به جز یک اجرای کوتاه در مراسم افتتاحیه بازیهای المپیک پاریس ۲۰۲۴، نزدیک به یک دهه است که در فرانسه روی صحنه نرفته و آخرین بار در سال ۲۰۱۷ در این کشور کنسرت برگزار کرده بود.
با این وجود، پیوند عاطفی و دیرینه میان سلین دیون و فرانسه همچنان دستنخورده باقی مانده است. از مجموع ۲۷ آلبوم استودیویی او، ۱۵ آلبوم به زبان فرانسوی ضبط شدهاند و از همین رو، انتخاب پاریس برای این بازگشت بزرگ به دنیای موسیقی اتفاقی کاملا طبیعی است.
سلین دیون در میان جمعیتی که برای استقبال از او مقابل هتل گرد آمده بودند، در گفتوگو با شبکه تلویزیونی بافام احساسات خود را اینگونه ابراز کرد: «من از همان روز نخست همیشه احساس حمایت کردهام و این عشق همچنان ادامه دارد. اینجا واقعا خانه دوم من است؛ از حضور همه شما سپاسگزارم، خیلی ممنون.»
این خواننده محبوب ناچار شده بود به دلیل مشکلات جسمانی ناشی از ابتلا به سندرم «شخص خشک»، اجراهای زنده خود را برای مدتی نزدیک به شش سال متوقف کند؛ بیماری نادر و آزاردهندهای که خواندن را برای او با دشواریهای زیادی روبهرو کرده است.
این سندرم یک بیماری عصبی نادر و پیشرونده است که سیستم عصبی مرکزی را درگیر میکند و با علائمی چون انقباض شدید عضلانی، سفتی دردناک در ماهیچه تنه و اندامها، و حساسیت مفرط به محرکهای محیطی مانند صدا یا نور شناخته میشود.
سلین دیون درباره تاثیر این سندرم نادر بر زندگی حرفهایاش گفته که این بیماری باعث سفتی و اسپاسم شدید عضلات شده و حتی راه رفتن و توانایی او برای آواز خواندن را تحت تاثیر قرار داده است. او گفته اسپاسمهای گلو و حنجره گاهی به قدری شدید است که «انگار کسی دارد او را خفه میکند» و دیگر نمیتواند صدایش را آنگونه که پیشتر کنترل میکرد، بالا و پایین ببرد یا آواز بخواند.
