ویتامین B۱۲ که در مرغ، گوشت، ماهی و لبنیات یافت میشود به بدن کمک میکند سلولهای عصبی سالم تولید و حفظ کند. این ویتامین همچنین برای ساخت گلبولهای قرمز و دیانای استفاده میشود.
یک مطالعه جدید در دانشگاه فudan چین نشان داده است که سطح این ویتامین در زنان و مردان پیش از لقاح با کاهش خطر بروز نقصهای مادرزادی ارتباط دارد. نویسندگان این مطالعه میگویند این نتایج اهمیت تغذیه مناسب پدر و مادر را پیش از لقاح و در اوایل دوران بارداری برجسته میکند.
در مادران با افزایش سطح ویتامین B۱۲، خطر نقصهای مادرزادی به طور یکنواخت کاهش پیدا کرد. در پدران این خطر در ابتدا با بالا رفتن سطح B۱۲ کاهش یافت اما پس از رسیدن به سطح نسبتاً بالای ویتامین، ثابت شد.
پژوهشگران میگویند این یافتهها نکتهای را آشکار میکند که در مطالعات قبلی نادیده گرفته شده بود: کمبود ویتامین B۱۲ در پدران در زمان لقاح نیز میتواند بر خطر بروز نقصهای مادرزادی تاثیر بگذارد.
این پژوهش (منبع به زبان انگلیسی) که در مجله Annals of Internal Medicine منتشر شده است بیش از ۳۰۰۰ زوج را دربرمیگرفت که در فاصله ۴ ماه پیش از لقاح نمونه خون ارائه کردند، به اضافه ۱۷۷۶۵ زن که در چهار ماهگی بارداری یا زودتر آزمایش شدند.
پژوهشگران سطح ویتامینهای B۱۲ و B۹ (فولات) را اندازهگیری کردند و ارتباط آن را با نقصهای مادرزادی در تولدهای زنده، مردهزایی و بارداریهایی که به دلیل ناهنجاریهای جنینی پایان یافته بود بررسی کردند.
آنها دریافتند شیوع پیشبینیشده نقصهای مادرزادی میان مادرانی که بالاترین و پایینترین سطح B۱۲ را داشتند، از ۴۹.۶ به ۱۶.۲ مورد در هر ۱۰۰۰ بارداری کاهش یافته است؛ در پدران نیز اثر مشابه اما ضعیفتر مشاهده شد.
مادرانی که در اوایل بارداری سطح کافی ویتامین B۹ در گلبولهای قرمز داشتند نیز شیوع پیشبینیشده پایینتری از نقصهای مادرزادی نشان دادند.
پژوهشهای قبلی همچنین نشان دادهاند کودکانی که مادرشان در دوران بارداری سطح مناسبی از B۱۲ داشته است در سالهای بعد زندگی از مزایای بیشتری برخوردار میشوند.
یک مرور نظاممند جداگانه در سال ۲۰۲۶ روی ۲۲ مطالعه نتیجهگیری کرده است که وضعیت مناسب ویتامین B۱۲ در مادران به طور مستمر با عملکرد بهتر زبانی، حافظه و تواناییهای شناختی در کودکان همراه است.
